And kung may ganyan po [ ] ibig sabihin po yan yung mga scene na nagpi-play sa memory ni Lian. Short story po ito kaya isang part lang lahat. Pagpasensyahan niyo na rin po kung iba-iba yung mga tenses. Hehe ü yun lang po. Salamat. Please Vote. Like. Comment. Muah.
Characters:
Lian John Herosa: A rebel guy who is suffering from a selective amnesia.
Kim Jane delos Reyes: The mysterious girl from Lian's memory.
*********
YOUR GUARDIAN ANGEL
A story of TRUE LOVE, Regrets and Forever. //
Author's POV:
Si Lian, nagising nalang isang umaga na parang bago ang lahat. His mind was refreshed. He was suffering from a selective amnesia. Yung iba naaalala niya like his family and some of his friends. yung iba hindi niya naaalala at nagpapakilala nalang ulit sakanya.
"Lian, bumaba ka na para makakain ka. May pupuntahan pa tayo." alok ng ate Leah niya. Tumango lang si Lian at bumangon na.
Pupunta pa sila sa dati nilang bahay sa pagbabaka-sakaling bumalik na ng tuluyan ang alaala ni Lian. Nung makalabas kasi ito sa hospital, sa bahay nilang kasalukuyan sila tumira. Ang alam niya, he got his amnesia from an accident 2 weeks ago. He don't know what kind of accident because his family aren't talking about it, as if they are hiding something. Minsan may mga nagpi-play namga scenes sa memory niya kaya mas lalo siyang naco-confuse.
At laging kasama sa mga scenes na ito ang isang babae, apoy, usok at isang warehouse. Habang bumibyahe sila ay nakatingin lang ito sa bintana ng sasakyan habang nagku-kwento ang ate Leah niya tungkol sa mga pangyayari noon.
"Ate, may babae ba akong nagawan ng kasalanan? Or.. uhm.. Like naugnay sa akin before I got this amnesia?" tanong nito habang nakatingin sa bintana. "Ano ba ako or ano ang pagkatao ko 2 weeks ago? Can you tell me?" humarap ito sa ate niya.
Sa pagkabigla ay napatingin sakanya ang ate niya pati na rin ang mama niya dahil sa tanong niya. "A-ah? Bakit mo natanong? Uhm.. Nothing so much happened bago ka naaksidente. Wag ka ngang magtanong tungkol jan. Gutom lang yan." inabot ng ate niya ang isang burger at softdrinks sakanya.
***
Pagkarating nila, malinis ang bahay. Doon kasi pansamantalang nakatira ang kuya Nathan niya habang nagrereview ito for licensure examination nito. Magdo-doctor kasi ito. Blank expression, yun lang ang makikita mo kay Lian habang pumapasok sa bahay.
"You must be hungry. Pina-prepare ko na ang lunch niyo sa maid." nakangiting sabi ng kuya nito habang kinukuha ang mga gamit sa sasakyan.
"Oo nga kuya. Gutom na kami, alam kong gutom na rin si papa. Hindi lang nagsasalita. Hehe." pabirong sabi ni Leah.
"Naku. Dinamay niyo pa ako." sagot ng papa nila habang napakamot sa ulo.
Pagkatapos nilang kumain, natulog lang si Lian sa sofa sa may living room while his family are having their quality time with each other. Lalo na sa kuya Nathan niya na nahiwalay sakanila dahil kailangan nitong maging mas malapit sa review center para mas convinient sa transportation.
***
Hapon na nang magising si Lian. It was actually 2:45pm. He went to his old room. Alam niyang kwarto niya ito dahil may nakalagay sa pintuan na 'Lian's room. My evil, rebel brother.' While the others are sleeping at the master's bedroom. Malaki yun kaya kasya yung apat na nandoon. Ang mama, papa, kuya Nathan, and ate Leah niya. Nag-ikot siya sa kwarto niya at umupo sa kama.
Binuksan niya ang drawer ng side table niya sa tabi ng kama niya and he saw a box. Hindi naman ito masyadong malaki. Kinuha niya ito at binuksan. Biglang may nagplay na scenes sa memory niya.
Now Playing: Your Guardian Angel by The Red Jumpsuit Apparatus
~* When I see your smile Tears run down my face I can't replace And now that I'm stronger I've figured out How this world turns cold And breaks through my soul And I know, I'll find deep inside me I can be the one. *~
He saw a letter and a picture. Pero sunog yung ilang parts nito. Makikita sa picture si Lian na may ksamang babae. Pro sunog yung sa part na mukha ng babae kaya hindi niya makita ang itsura nito.Sa letter ay ang tanging mababasa mo lang ng malinaw ay ito:
"Don't stop believing in yourself. If you feel like everyone hates you, make them like you. Not because you act like a gangster it always means that you are worthless. Don't mind those people who are saying bad things about you. Just prove them wrong. Wag kang papaapekto, alam mo ang totoo. Nakikita ko namang unti-unti ka ng nagbabago. I'll be there for you through it all. Mahal kita, promise yan! Ako ang guardian angel mo.
I love you so much, -Kim"
Bigla nalang may mga nagplay na scenes sa memory niya. Kim.. Kim.. Oo, naaalala na niya ang pangalan pero blured ang mukha niya. Pilit niya pa ring inaalala ang mukha nito dahil may kutob siya na malaki ang kaugnayan sakanya ng babae na 'to.
Naghalungkat siya ulit sa box at nakita niya ang isang singsing at kinuha ito. Sa inner part ay may naka-print na 'YOURS' at may kasamang infinity sign. Pagkatapos niyang makita yung infinity sign ay may boses ng babae siyang narinig na nagsabi ng 'FOREVER' sa memory niya.
Pagkatapos nun ay para siyang napasok sa isang mundo kung saan may mga scenes na siyang naaalala ng malinaw. Masyadong marami. Hindi na niya maintindihan ang mga pangyayari. Bigla siyang nagtatakbo palabas ng bahay nila.
[ "I have something to show you." binuksan ni Lian yung maliit na box at kinuha yung singsing na may sulat na 'YOURS' na may kasamang infinity sign sa inner part nito. Ipinasok niya ito sa ring finger ni Kim. "Happy Anniversary!" masayang bati ni Liam kay Kim. "Thank you! I love you Lian." sa sobrang tuwa ni Kim ay niyakap niya si Lian at binigay naman niya ito ang pendant na angel's wing ang figure. "Isoot mo yan. Para ma-feel mo na lagi kitang binabantayan." Hinalikan naman ni Lian si Kim sa noo. ]
~* I will never let you fall I'll stand up with you forever I'll be there for you through it all Even if saving you sends me to heaven *~
Tinignan niya yung soot-soot nitong kwintas at nakita yung pendant na binigay sakanya. "AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAHHHH!!" nagsisisigaw si Lian habang patuloy pa rin siya sa pagtakbo. Medyo malayo-layo na rin ang narating niya. Naririnig niyang nagri-ring ang cellphone niya. Tumatawag ang papa niya pero hindi niya ito sinasagot.
Gulong-gulo pa rin siya dahil blured pa rin ang mukha ni Kim.. "Kim, bakit hindi kita maalala?" tanong nito sa sarili niya at nakahawak siya sa ulo niya. Takbo, takbo, wala na siyang alam gawin kung hindi ang tumakbo habang pumapatak na ang ulan.
~* It's okay, it's okay, it's okay
Seasons are changing and waves are crashing And stars are falling all for us Days grow longer and nights grow shorter I can show you, I'll be the one *~
[ Habang nakaupo at nakasandal sa ilalim ng puno si Kim sa tabi ng field ay nakahiga naman sa lap ni Kim si Lian. Nakakabighani ang ganda ng boses ni Kim at tanging si Lian lamang ang nakarinig ng boses niya. "I will never let you fall, I'll stand up with you forever.. I'll be there for you through it all, even if saving you sends me to heaven.. Cause you're my, you're my, my.. My one true love, my whole heart.. Please don't throw that away.." Kumakanta siya habang himas-himas ang ulo at sinusuklay ng kamay niya ang buhok ni Lian. Sa mga panahong ito, dito naramdaman ni Lian na kumpleto siya. Kasama niya ang babaeng nagpabago ng buhay niya. Lagi niyang sinisigurado na indi siya gagawa ng bagay na makakasakit kay Kim because she was his life, his everything and most of all his guardian angel..]
Pinagsusuntok niya ang pader hanggang sa dumugo ang kamay ang kamay niya. "AAAAAAAAAAAAAAAAAAHHHH!!" hindi na niya alam ang gagawin niya kaya patuloy pa rin siya sa pagsuntok ng pader. "STOP! MAKE IT STOP!!" hinawakan niya ang ulo niya at tumakbo na naman siya. Wala siyang direction pero paa niya ang kusang gumagalaw at parang may gusto itong puntahan. That place or thing maybe the key to get back his memory.. until.. He reached an old warehouse. Bigla siyang napatigil sa at tumayo sa harap nito.
Unti-unti siyang lumapit dito habang palakas ng palakas ang ulan. The moment he step inside it, memories came out. This time.. memories came out CLEARLY.. Naalala na niya yung nangyari nung gabing naaksidente siya.
[ Magkasama silang dalawa sa bahay nila Kim. Nakaupo sila sa sofa sa may living room habang naka-lean ang ulo ni Kim sa may shoulder ni Lian. "Lian, I have something to tell you." pag-oopen topic ni Kim at nagsimulang makinig. "After the graduation, sa States na ako mag-aaral. Gusto kasi nila mama sumunod ako doon." malungkot na sabi ni Kim. Lian was very shocked. "Paano tayo? So, iiwan mo na ako?!" tumayo si Lian. "2 years lang naman eh.. Babalik din ako agad after nun. Promise!" pagco-comfort ni Kim.
Pero hindi natuwa si Lian at tumakbo ito. Pinagsisipa niya ang mga nadadaanang trashcans. Pumunta siya sa tambayan niyang warehouse at sa sobrang inis ay hinagis niya yung mga upuan at lamesa. Pati yung mga bote ng beer ay pinagbabasag niya. May talong lalaki ang pumasok sa warehouse at sila ang may-ari nung mga beer na pinagbabasag ni Lian.
"Bakit ka nandito?! Bakit nabasag yung mga beer namin?!" pagalit na tanong nung isang lalaki. "AKO! BINASAG KO!! BAKIT HA?!" pa-astig namang sinabi ni Lian sa mga ito. Sa sobrang inis ng mga lalaki ay sinugod nila si Lian. Naglaban naman si Lian pero tatlo yung kalaban niya. Nabugbog siya hanggang sa napahiga siya. Iniwan siya nung mga lalaki doon ng ganun ang kalagayan.
Hindi niya alam ay sinundan siya ni Kim.
"LIIIIIIIIAAAANN! LIIIIIIIIIIIIAAAAAAAANNNNN?!" Hanggang sa nakita ni Kim si Lian na nakahandusay at duguan.
"LIIIIIAAAANN? LIAN?! Li-- LIAN!" agad nyang nilapitan si Lian. "Lian, what happened? Sino'ng gumawa nito sayo?" nag-aalalang tanong ni Kim.
"W-wala kang pake! B-bitawan mo nga a-ako!" nagpupumilit syang tumayo. Inaalalayan sya ni Kim pero ayaw nya.
"Lian naman." umiiyak na si Kim pero walang pakialam si Lian. "Alis nako! Bitawan mo ako!" pagalit na sabi ni Lian.
"Lian naman. Wag mong gawin sa akin to. Please?" pero tumayo lang si Lian at nagstart maglakad.
Lian started walking as if like he doesn't care. Paika-ika syang maglakad. Medyo papalayo na sya nang bigla syang tumigil at nagsalita.
"Aalis ka dba? Eh di umalis ka! Hndi kta kailangan! I'm not even gonna miss you. Not even a bit. And I hate you." Sinabi nya yun without even looking back then he started walking.
Kim was left dumbfounded. She has nothing to do but to cry. Alam nya kasing tapos na. The only man she'd love left him. Tinitignan nalang nya si Lian na naglalakad papalayo sakanya.
Papalayo na si Lian sa warehouse ng biglang may narinig syang pagsabog sa loob. Bumalik pala yung mga lalaking nakasagupa nya kanina at pinasabog ang LPG tank na nandoon. Bigla nyang naalala na nandoon pala sa loob si Kim kaya kumaripas sya ng takbo pabalik dito.
"KIIIIIIIIM! KIIIIIIIIIIIIIIIIM!" he's very worried at the same time gulty. Nadala lang sya ng emosyon sa mga nasabi nya kanina.
"Ahem.. Ahem.. Li-Lian?" paubo-ubo si Kim na nakahandusay sa sahig.
"Kim? KIIIIIIIM!" nang makita sya ni Lian, agad itong lumapit sakanya. "Bumalik ka Lian." tapos ngumiti si Kim. "Sshh. Andito na ako Kim. Lalabas tayo dito." Buhat-buhat nya si Kim at sinusubukan nyang makalabas sila sa nasusunog na warehouse. Dahan-dahang inangat ni Kim ang kamay nya at hinaplos ang mukha ni Lian. "I love you Lian. D-dapat hndi ka na bumalik, s-sorry." sinabi nya yun habang tumutulo na ang luha nya sa mata.
"Sshh. Wag kang magsorry. Ako dapat ang magsorry." nahihirapan na rin si Lian. Tinignan nya si Kim at napatulo ang luha nya. Sa kabila ng mga sinabi nya kanina ay hndi man lang nagalit si Kim, instead ay nagsorry pa ito sakanya.
Papalabas na sana sila sa nasusunog na warehouse ng biglang may matigas na bagay ang nahulog mula sa itaas at tumama sa ulo ni Lian. At dahil dun, nabitawan nya si Kim at pareho silang napabagsak. Pareho silang nakahandusay. Tinitigan ni Lian ang walang malay na si Kim at inabot ang kamay nito. Unti-unting dumilat ang mata ni Kim. "I love you.." mahina na sabi ni Kim atsaka napapikit sabay tumulo ang kanyang luha. Wala na syang malay. "I love you, too! Sorry." napatulo nalang din ang luha ni Lian at nawalan ng malay.
***
Unti-unting napadilat ng mata si Lian dahil sa mga ingay na naririnig nya. Nasa hospital na pala sila. Nakita nya si Kim at dinadala sila sa magkabilang kwarto. Hndi na kaya ng mga mata ni Lian kaya nawalan sya muli ng malay. ]
~* I will never never let you fall I'll stand up with you forever I'll be there for you through it all Even if saving you sends me in heaven.
Cause you're my, you're my, my, My true love, my whole heart.. Please don't throw that away *~
Napaluhod sya at nag-iiyak. Naalala na nya ang lahat. Ang babaeng nasa memory nya ay ang babaeng mahal na mahal nya. "Yung hospital." bigla syang napatigil sa pag-iyak at nagtatakbo. Pupunta sya sa hospital kung saan sila dinala ni Kim. Nagbabakasakaling andun pa sya.
***
Sa hospital. Dumeretso sya sa Nurse station at nagtanong kung saan ang kwarto ni Kim. Agad nyang pinuntahan ito at naabutan nya doon si Apple. Ang pinsan ni Kim na nagbabantay sakanya. Samantalang si Kim, walang malay na nakaratay sa hospital bed at may kung anu-anong makina ang nakakabit sakanya.
"Oh, Lian? Ok ka na? Akala ko may amnesia ka. Anu--" hndi na nya pinatapos magsalita si Apple. "Anung nangyari kay Kim?" tapos lumapit sya rito at hinawakan ang kamay ni Kim.
"Nung nangyari yung aksidente, isang beses lang syang nagising. May ipinasulat lang sya sa akin. Pagkatapos nun, hndi na sya nagigising. Sabi ng doctor, milagro nalang kung magka-malay sya. Sige Lian ha, iwan na muna kita dto. May aasikasuhin pako sa labas. Ito nga pala yung sulat. Kung ako sayo, wag mo munang basahin. Itago mo muna" malumanay na sabi ni Apple na syang ikinalungkot ni Lian. Saka naman nya inabot yung sulat.
Walang ibang magawa si Lian kung hindi pagmasdan si Kim at umiyak nalang. Nakita nya ang krus sa dingding. Dito ay napaluhod sya. Then he lifted his hands and pray.
"Lord, hindi ko alam kung paano ko ito sisimulan. First time ko pong magdasal at humingi ng tulong sa inyo. Alam mo yan. At gagawin ko pa po ito ng paulit-ulit para sa taong mahal ko. Alam nyo na si Kim ang dahilan kung bakit nagkaroon ako ng silbi sa mundo. Hindi ko po sya kayang makita na nahihirapan. Patawarin nyo po ako sa lahat ng mga kasalanang nagawa ko sa inyo, wag nyo po syang gawing kabayaran. Lord, ako nalang po. Wag lang si Kim. Ako nalang po ang pahirapan nyo.
Amen.."
At napaiyak nalang si Lian. Umupo sya ng maayos at hinawakan ang kamay ni Kim. "Sorry Kim.. Sorry. Mahal na mahal kita. Gumising ka na." nakadukdok ang mukha nya sa gilid ng higaan ni Kim.
Nabigla sya ng may humaplos sa buhok nya. Napaangat agad nya ang ulo nya at nakita nya si Kim na nakangiting tumitingin sakanya. "L-Lian.." hirap sya sa pagsasalita pero pinipilit nya.
"Shh. Wag ka na munang magsalita." sabi ni Lian.
Pero umiling si Kim, ngumiti at nagsimulang magsalita ulit.
"S-sorry h-ha. A-ayaw naman k-ki-kitang iwan eh. P-pe-pero k-kailangan. Buti na-nalang d-dumating ka. A-ang t-tagal kitang h-hinintay. T-tandaan mo, wa-wala k-kang kasalanan sa nangya-ri. Lian.."
"Ano yun?" mahinang sagot ni Lian.
"I w-want y-you to pro-promise s-some something."
"Kahit ano Kim." agad na tugon nito.
"Whatever ha-happens, d-don't blame y-yourself, ok? I w-will al-always g-guide y-you. K-keep o-on f-ight-ing o-ok? Ne-never l-lose h-hope. I...love...you...forever...." Pagkatapos magsalita ni Kim,
"tooooooot...toooooooooot... Tooooooooooooooooooooooooooooooot!" nawalan na ng malay si Kim at wala na rin syang pulso.
"Kim? Kim? KIM!!" pilit ginigising ni Lian si Kim. Dumating na man si Apple at agad nagtawag ng doctor.
"Time of death, 5:46pm" malungkot na sinabi ng doctor.
~* Use me as you will Pull my strings just for a thrill And I know I'll be okay Though my skies are turning gray.
I will never let you fall, I'll stand up with you forever I'll be there for you through it all Even if saving you sends me in heaven *~
Lian was very shocked. Nanlambot sya hanggang sa napaluhod nalang sya at tuloy-tuloy ang pagtulo ng luha nya. The girl that meant everything to him, is gone. His Guardian Angel is going back to heaven again.
***
Nasa bahay nla ngayon si Lian. Magbibihis na siya dahil papunta sya sa burol ni Kim. kinuha niya ang cellphone nya sa kanyang bulsa para i'check ito. May biglang nalaglag galing sa bulsa niya.
Pinulot niya 'to. Yun pala yung sulat na binigay sakanya ni Kim. Napaupo siya sa kanyang higaan at nagsimulang magbasa.
"Lian,
Para sa aking pinakamamahal. Sorry ha? Hndi ko naman ginustong iwan ka para pumunta sa States para lang mag-aral. Ang totoo niyan, nagsinungaling ako sayo. Pupunta ako ng States para magpagamot. Lian, may lung cancer ako. Pero hindi ko masabi sayo ksi ayaw kong mag-alala ka. Lian, sampung araw na akong nandito sa hospital. Balita ko may amnesia ka raw, kung ganun siguro nakalimutan mo na ako? Ipagdarasal ko na gumaling ka na. Ipagdarasal kong mapabuti ka. Makalimutan mo man ako, hinding hindi pa rin ako bibitaw sa ating dalawa ksi mahal kita. Gusto ko nang magpahinga ksi pagod na pagod na rin ako. Ikaw lang naman ang gusto kong makita bago mangyari yun. Nagkaroon daw ksi ng complication sa baga ko yung mga usok na nalanghap ko nung nasusunog yung warehouse. Iiwan kita, pero hndi ibig sabihin nun na mapapahiwalay ako sayo. Sinabi ko kay mama na kapag namatay ako, i'donate nila ang puso ko. Kaya parang buhay pa rin ako sa katawan ng ibang tao. Gusto kong magmahal ka rin ng iba. Gusto kong masaya ka parati. Lagi mo na akong makakasama, mababantayan na kita lagi. Tandaan mo, mahal na mahal kita. Hnding hindi yun magbabago. Ksi ang pagmamahalan natin parang hangin lang yan, minsan hndi mo na kailangang makita ksi nararamdaman mo lang. I love you so much. And I always will, until infinity runs out.
Your Guardian Angel, Kim "
~* I will never let you fall I'll stand up with you forever I'll be there for you through it all Even if saving you sends me in heaven.. *~
---- THE END.
